شهاب باران جوزایی سال 2009

 

ترجمه : آرش فراست

 

شکلاتی داغ برای خودتان درست کنید! لباس گرم بپوشید! به دوستانتان خبر بدهید. بهترین شهاب باران 2009 در شبی سرد و طولانی از ماه دسامبر بر روی آمریکای شمالی فرو خواهد ریخت.

 

بیل کوک عضو بخش شهاب های محیطی ناسا می گوید: " این شهاب باران جوزایی است، و در 22 و 23 ام آذر و در شرایط ایده آل رصدی اوج خواهد گرفت."

 

ماه نو ،آسمان را برای نمایشی که کوک و دیگران می گویند به 140 شهاب در ساعت نیز خواهد رسید، آماده خواهد کرد. بر طبق گزارشات سازمان جهانی شهاب (IMO) بیشترین فعالیت در حدود ساعت 12:10 بامداد به وقت ایلالت متحده (08:40 به وقت مرکزی ایران ) روز 14 ( 23 آذر )  دسامبر خواهد بود. اگرچه مدت زمان اوج طولانی است و آسمان شب برای ساعتها و حتی شاید روزها پر از شهابهای جوزایی و در حدود مقدار بیشینه خواهد بود.( از آنجایی که در زمان اوج بارش در ایران خورشید طلوع کرده است بنابراین اوج اصلی بارش غیرقابل رویت است . اما نگران نباشید کافی است که ساعت 12:30 دقیقه بامداد 23 آذر در زیر آسمانی تاریک باشید تا بتوانید اوج های متعددی را تا هنگام صبح رصد کنید . )

 

 

 

عکس :  طوفانی از شهاب های جوزایی در دوربینی در مرکز پروازهای فضایی مارشال که از تمام آسمان عکس گرفته است .

 

( مشاهده ی فیلم با  فرمت Mov )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

کوک این پیشنهاد را می دهد: آسمان را در طول شب و در نزدیکی نیمه شب محلی تماشا کنید ، (در ایالات متحده)، برای اهالی آمریکای شمالی این یعنی یک شنبه شب تا صبح دوشنبه.

محققان مشتاقند تا ببینند جوزایی های 2009 چه می کنند. بارش ها در دهه های اخیر شدیدتر شده اند و آنها از خود می پرسند که آیا این امر ادامه می یابد یا خیر.

جوزایی ها قطعات خرد جسمی عجیب به نام 3200 فائتون هستند. مدت زمان زیادی تصور می شد که یک سیارک باشد، اما حالا تحت عنوان یک دنباله دار از بین رفته طبقه بندی شده است. این بطور اساسی اسکلت صخره ای یک دنباله دار است که پس از ملاقاتهای بسیار نزدیک با خورشید یخ خود را از دست داده است. زمین هر ساله در میانه ی دسامبر به درون جریانی از قطعات خرد 3200 فائتون می رود که باعث می شود شهابها از دید ما از درون صورت فلکی جوزا به پرواز در آیند.

وقتی که جوزاییها برای اولین بار در اواخر قرن نوزدهم ظاهر شدند، کمی قبل از جنگ ملی ایالات متحده ، بارش ضعیف بود و توجه کمی به آن می شد. هیچ نشانه ای از اینکه تبدیل به نمایشی بزرگ خواهد شد نبود.

کوک که یک نقشه ای رسم کرده که نشان می دهد این بارش از زمان کشفش تا به حال شدت گرفته است، می گوید: جوزاییها قوی هستند- و قوی تر هم می شوند  :

 

 

حال چه اتفاقی رخ می دهد؟ جاذبه ی مشتری بر روی جریان قطعات فائتون، باعث می شود که این جریان هر چه بیشتر و بیشتر به سمت مدار زمین حرکت کند. زمین نیز در هر دسامبر شیرجه ی عمیقتری به درون جریان این قطعات می زند.

متخصص شهاب پیتر براون از دانشگاه اونتاریوی غربی می گوید که این روند می تواند برای مدتی ادامه داشته باشد: " بر اساس مدلسازی که از این اجرام در دهه ی 1980 و توسط جیم جونز در گروه شهاب دانشگاه اونتاریوی غربی انجام شده، به نظر می رسد که فعالیت جوزایی ها در چند دهه ی آینده افزایش خواهد یافت، شاید 20% تا 50% از میزان فعلی بیشتر خواهد شد."

افزایش 50 درصدی میزان شهاب های جوزایی را به 200 تا ( یا حتی بیشتر) در ساعت افزایش می دهد. کوک می گوید: "این نمایش سالانه ی جالبی خواهد بود."

بعلاوه براون می گوید:" نسبت جوزایی های بزرگ و درخشان بر طبق مدل جونز در چند دهه ی آینده افزایش خواهد یافت" پس جوزایی ها می توانند تبدیل به بارش آذرگوی شوند.

براون می گوید:" مدل های دیگر جریان این اجرام به نتایج دیگری رسیدند، در چند مورد میزان شدت بارش جوزایی ها در دهه های آینده کاهش خواهد یافت. علیرغم سالهای بسیار تلاش ، ما اطلاعات اندکی از ساختار و تکامل اجرام فائتونی در دست داریم".

 

 

NASA - 12.08.2009

Dr . Tony Phillips

Translate By PersianAstronomy – ( 12.12.2009 )

Arash Farasat